شمارهٔ ۳ پروین اعتصامی
پروین اعتصامی / مثنویات، تمثیلات و مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتن
مبحث تحقیق را در دفتر جان داشتن
دیبه‌ها بی کارگاه و دوک و جولا بافتن
گنجها بی پاسبان و بی نگهبان داشتن
بنده فرمان خود کردن همه آفاق را
دیو بستن، قدرت دست سلیمان داشتن
در ره ویران دل، اقلیم دانش ساختن
در ره سیل قضا، بنیاد و بنیان داشتن
دیده را دریا نمودن، مردمک را غوصگر
اشک را مانند مروارید غلطان داشتن
از تکلف دور گشتن، ساده و خوش زیستن
ملک دهقانی خریدن، کار دهقان داشتن
رنجبر بودن، ولی در کشتزار خویشتن
وقت حاصل خرمن خود را بدامان داشتن
روز را با کشت و زرع و شخم آوردن بشب
شامگاهان در تنور خویشتن نان داشتن
سربلندی خواستن در عین پستی، ذره‌وار
آرزوی صحبت خورشید رخشان داشتن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی آرزوها و خواسته‌های انسانی است که در پی رسیدن به زندگی خوب و خوش می‌باشد. شاعر به زیبایی به مفهوم پنهان نگه‌داشتن آرزوهای دل، تحقیق و دانش اشاره می‌کند. او از توانایی در خلق و ساختن بدون نیاز به ابزار و نگهبان صحبت می‌کند و به اهمیت سادگی و زندگی بدون تکلف تأکید می‌کند. همچنین، اشاره به رنج و کار کشاورزی و تلاش برای زندگی بهتر، همراه با امید و آرزوی برقراری ارتباط با خورشید، یعنی روشنایی و آگاهی، دارد. این اشعار نمایانگر جستجوی انسان برای معنا و سعادت در زندگی است.