شمارهٔ ۱۲۰ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

بهره‌ام از زندگی، غم تو خوردن و اندوه تو اندوختن است / ولی پیشه‌ی تو، غم بر روی غمم دوختن است (پیشه‌ام) مهرورزی تو را به جان آموختن است / و یا این‌که تن و سر و جان سوختن است حاصلم، درد تو اندوختن است پیشه‌ات، غم به غمم دوختن است کار من، مهر تو آموختن است یا که جان و سر و تن سوختن است