شمارهٔ ۱۳۲ امیر پازواری
امیر گنه: مه سالْ اگر که نودْ بو
تمومْ ته قدی بُو، یکی منْ نوی بو
ته مهرورزمْ مه سالْ اگر که نود بو
ته جفاره خش گیتْمه، بفا نوی بو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: اگر که سال من به نود برسد / تمامی سال‌های عمر من فدای تو شد، یک سال هم آنِ من نبود. اگر به سن نود سالگی برسم، به تو مهر می‌ورزم / جفای تو را خوش دارم، اگر وفایی نباشد