نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۳ امیر پازواری

امیر پازواری / دوبیتی‌ها

یگرنگِه دوستِ مهرورزی گریه می‌بو

یارکه د زبونه بهل که ایی بو

امیر گنه: مه جان اون کس فدی بو

ونه «نا» به نابوئه، «آری» آری بو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

دوست یک‌رنگ است، اگر با من مهرورزی کند / یار که دوزبانه شد، بگذار به حال خود (باز هم) باشد امیر می‌گوید: جان من فدای کسی باشد / که «نه»ی او «نه» و «آری»اش «آری» باشد