شمارهٔ ۲۰۲ امیر پازواری
واجبالوجودِ عَلَم الاسمامه
کُنْتُ کَنْزاً گِرِهْ رهْ من بُوشٰامهْ
خمیر شده (کرده)ی، آب چهل صبامه
اَرزونْ مَفروش دُرً گرونبهامه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عَلّمْ اسمایِ ذاتِ معبودم گرهیِ کُنت کنز بگشودم طینتم چل صباح گشته خمیر مده ارزان که دُرّی پرسودم