شمارهٔ ۲۱۱ امیر پازواری
آهو نیمه که کَتمْ بچینم (بَئیرم) داره
کچیکْ نیمه که غرصه نَخرمْ یاره
آهو نیمه که شه بَچرمْ به لاره
بَپْته خَرْبزهْ، نصیبْ بیّه شاله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
آهو نیستم که «علف درخت» بچینم / خردسال نیستم که برای یار غم نخورم آهو نیستم که خود (تنها) در دشت لار به چرا روم / خربزه‌ی پخته، نصیب شغال شده است