شمارهٔ ۲۲۶ امیر پازواری
ستاره بلنْ بلنْ تری ستارهْ
به این بلنّی، هارش مه دوسْ دیاره
اگر خانی مه دوسْ چه نشونی دارهْ
صَدفْ دَنّون و نازْکهْ لُوشهْ دارهْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ای ستاره‌ای که از ستارگان بلندتری! / در آن بلندا ببین یار من پیداست! اگر می‌خواهی بدانی که یارم چه نشانی دارد، / دندانی چون صدف و لبی نازک دارد