شمارهٔ ۹۳ امیر پازواری
من ته وَرْ عالمْ درد وُ واکْ بَچینِّمْ
ته مقبوله چِشْ بَوِرْدِهْ عَقل وُ دینِمْ
ته وَصف وُ ثنا گمّه، هر جا نشینِمْ
نفرین هِکِنْ تو بَکِتْ یاری گزینِمْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
هر جا که بنشینم، تو را وصف میکنم و تو را میستایم / نفرین کن مرا، اگر بجز تو یاری برگزینم هر جا که قرار بگیرم، به ستایش و ثناگویی تو میپردازم و گر بجز تو کسی را انتخاب کنم نفرین تو بر من باد!