شمارهٔ ۱۰ امیر پازواری
امیر گنه: مه کار چه منصور و دار بو
بسوته تن و بَلمْ هوا دیار بو
نَونهْ فلک ره هچّی اختیار بو
اون که کرده‌یِ حقِّ دستِ جبّار بو
فلک گردِ، شِهْ چَلْ، شو و روز به کار بو
سرتاسر عالم فلک ره این کار بو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: کار من مانند منصور و دار است / تن من سوخته و خاکستر آن در هوا پیداست فلک را نباید هیچ‌گونه اختیاری باشد / زیرا آنچه که حق است، به اراده‌ی خداوند است فلک به گرد محور خود شب و روز می‌گردد / کار فلک در سرتاسر جهان چنین است