شمارهٔ ۱۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

استاد ازل موی تو را پله پله ساخت (آراست) / هر دو روی تو را زلیخاوار آرایش‌گری کرد کَی ابروی تو نیازمند به وسمه بود؟ / سرمه‌ی چشم که از یاسمن به دور است آیینه همتا و برابر روی تو نیست / چه کسی جسارت دارد به روی تو نگاه کند؟