شمارهٔ ۲۱ امیر پازواری
امیر گنه: عاشقمهْ کَجینه داره
من عاشقِ اونْ یارْ مهْ کَجی ندارهْ
هر یارْکه شه یارِجهْ کَجی ندارهْ
شه جانْ رهْ قرْبونْ کَمّه، کجی نداره
اُونوختْ که سَرْ ره تاشیمه تیرهْ داره
چی دُونستمهْ کَجْ به چَلْ رُو ندارهْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: من عاشق آن یار هستم که کجینه دارد / من عاشق آن یار هستم که کج‌روش نباشد هر کس که با یار خود کژی نداشته باشد / من جان خویش را فدای آن یار بی‌کجی می‌کنم آن‌گاه که سرشاخه‌ی درخت توت را می‌تراشیدم / چه می‌دانستم که ابریشم (لاس) در چرخ گیتی (روزگار) بی‌بها است