شمارهٔ ۲۴ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید:‌ای چشم خمارین و شوخ مردمک! / به‌سبب ندیدن تو، روشنی به مردمک چشم من نمانده است دو نور از دو مردمک چشمان را از آن‌ها، چشم به‌راه می‌نمایی زیرا به مردم وعده می‌دهی (یعنی به من وعده می‌دهی) ای باد! هر کجا که بی‌وفای مرا ببینی / بگو: بنده‌ی تو را دیدم، با چه غم و اندوهی؟