شمارهٔ ۶ رفیق اصفهانی
رفیق اصفهانی / مفردات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
روزگاری بود امیدم که یارم می‌کشد
وه که اکنون حسرت آن روزگارم می‌کشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از گذشته‌ای صحبت می‌کند که در آن امیدوار بوده و عشقش او را به جلو می‌برده. اما حالا حسرت آن روزهای خوش را می‌خورد و رنج می‌کشد.