مستی و مستوری رهی معیری
رهی معیری / ابیات پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از خون دل چو غنچهٔ گل پاک‌دامنان
مستانه می کشیده و مستور بوده‌اند
گر ماه من ز مهر بود دور، دور نیست
تا بوده مهر و ماه ز هم دور بوده‌اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت‌ها به زیبایی و لطافت عشق اشاره شده است. شاعر از درد و رنج دل مانند خون دل سخن می‌گوید و می‌گوید که اگرچه گل‌ها پاک و زیبا هستند، اما در عین حال با وجود اینکه مهر و ماه (عشق و معشوق) ممکن است دور از هم باشند، همیشه پیوندی عمیق بین آن‌ها وجود دارد. به عبارتی، عشق و زیبایی همیشه با چالش‌ها و فاصله‌ها همراه است.