نیش و نوش رهی معیری
رهی معیری / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
کس بهره از آن تازه بر و دوش ندارد
کاین شاخه گل طاقت آغوش ندارد
از عشق نرنجیم و گر مایه رنج است
با نیش بسازیم اگر نوش ندارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به بیان این نکته میپردازد که برخی از زیباییها و عشقها ممکن است موقتی و ناپایدار باشند، مانند گلی که نمیتواند در آغوش بماند. همچنین اشاره میکند که اگر عشق ما را رنج دهد، نباید از آن ناراحت شویم و باید با تلخیها کنار بیاییم، حتی اگر امیدی به خوشی و لذت در آن نباشد.