قطعهٔ ۳۰ - نگاه سخن گو رهی معیری
رهی معیری / چند قطعه / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
گفتم: این چشم جاودانه تو
با که اسرار خویشتن گوید؟
وین سخن گو نگاه سحرآمیز
با کدام آشنا سخن گوید
گفت: با آن که آشنا سخنی
از دلارام من، به من گوید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده درباره چشمی صحبت می‌کند که جاودانه است و از آن می‌پرسد که با چه کسی می‌تواند اسرار خود را در میان بگذارد. او همچنین به نگاه سحرآمیز اشاره می‌کند و می‌پرسد که این نگاه با چه آشنایی صحبت می‌کند. در نهایت، پاسخ می‌دهد که این نگاه با کسی که دلشکش و مورد علاقه باشد، سخن می‌گوید.