قطعهٔ ۶ - موی سپید رهی معیری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جوانی اشاره می‌کند و به کسی که مغرور به جوانی خود است، هشدار می‌دهد که مانند لاله نباشد، زیرا روزگار او را به طور ناگهانی مثل جوانی به پیری سوق می‌دهد. او می‌گوید اگرچه ممکن است امید به جوانی داشته باشی، اما زمان به سرعت می‌گذرد و به ناامیدی می‌انجامد. شاعر به موی سپید خود اشاره می‌کند و از اینکه دیگر مویی در سر ندارد، از پیری افسوس می‌خورد. به طور کلی، این شعر به ناپایداری جوانی و گذر زمان می‌پردازد.