شمارهٔ ۱۳ رضی‌الدین آرتیمانی
رضی‌الدین آرتیمانی / مقطعات و غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
رود از رفتنت فرزانه از هوش
شود از دیدنت دیوانه عاقل
ز دنیا کام ما حاصل نگردد
که کام ما ز ناکامی است حاصل
چو شوری نیست چه پائی و چه سر
چو عشقی نیست چه سنگی و چه دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به بیان احساسات عمیق خود نسبت به عشق و جدایی می‌پردازد. او می‌گوید که رفتن محبوبش باعث دیوانگی عاقلانه‌اش می‌شود و از دیدنش شور و شوقی مثبتی احساس می‌کند. همچنین بیان می‌کند که در زندگی، اگر شوری وجود نداشته باشد، هیچ چیز اهمیت ندارد و بدون عشق، نه دل و نه جسم قابل توجه‌اند. شاعر در نهایت بر ناکامی‌های عاشقانه‌اش تأکید می‌کند.