شمارهٔ ۲۰ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هرگز به خوبی‌های دیگران توجه نکرده و نگاهش به سمت آن‌ها نبوده است. او از دل می‌پرسد که وقتی تمام وجودش به محبوب تعلق دارد، دیگر از این محبوب چه خواسته‌ای دارد. به‌عبارتی، شاعر ممکن است به رضایت و عشق عمیقش نسبت به یارش اشاره کند و بی‌نیازی از خواسته‌های دیگر را بیان کند.