بخش ۱۷۲ - یقینی لاهیجی قُدِّسَ سِرُّهُ العزیز رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بخش 1
اسمش قاضی عبداللّه، عم قاضی یحیی لاهیجی است و همشیره زادهٔ شیخ احمد است که از علمای مشهور بوده. خود عالمی است فاضل و عاشقی کامل. سلسلهٔ نسبش به حضرت نوربخشیه منتهی می‌گردد. آخر سعادت شهادت یافت. از آن جناب است:
زاهدم از کعبه راند و برهمن راهم نداد
من کی‌ام اکنون از اینجا رانده، زانجا مانده‌ام
رباعی
بخش 5
در مذهب ما سبحه و زنار یکی است
بتخانه و کعبه، مست و هشیار یکی است
گر همچو یقینی ز خودی باز رهی
دانی که در این چمن گل و خار یکی است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
قاضی عبدالله که عم قاضی یحیی لاهیجی و همشیره‌زاده شیخ احمد، عالم مشهور است، عالمی فاضل و عارفی کامل بود. نسب او به حضرت نوربخشیه می‌رسد و در نهایت به سعادت شهادت نائل آمد. او در شعری به عمق شناخت و یگانگی مذهب اشاره می‌کند و می‌گوید که در دینی که پیرو آن هستیم، سبحه و زنار، بتخانه و کعبه هر دو از یک جنس است. اگر کسی بتواند خود را رها کند، خواهد دانست که در این عالم، گل و خار در واقع یکی هستند.