بخش ۲۲ - ایزدی یزدی رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بخش 1
از متأخّرین و از طبقات سالکین در زمان سلطنت اکبر شاه هندی به هندوستان رفته و خدمت جمعی از کاملین رسیده و هم در آنجا فوت شد. این دو رباعی از اوست:
بر نیک وبد جهان پر درد و دریغ
گه خنده کنم چو برق و گه گریه چو میغ
رباعی
غیر از لب ساغر و دم صبح مرا لبها لب مار گشت و دمها دم تیغ
٭٭٭
بخش 6
ای ساقی بادهٔ محبت جامی
وی قاصد غمزهٔ بتان پیغامی
تا کی هدف تیر تغافل باشیم
قهری، لطفی، تبسمی، دشنامی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در زمان سلطنت اکبر شاه هندی به هندوستان رفته و در جمع عرفا و کاملین زندگی کرده و در همانجا درگذشته است. او دو رباعی زیبا سروده که یکی از آنها به تضاد احساسات زندگی اشاره میکند، از خنده و گریه تا تلخی و شیرینی آن. در رباعی دیگر، شاعر از ساقی میخواهد که جام محبت را بیاورد و از غمزگی معشوق پیغامی برساند و از وضعیت ناامید کننده در زندگی شکایت میکند.