نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۹ - ابوذر بوزجانی رضاقلی خان هدایت

رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بخش 1

از اعاظم مشایخ متقدمین و از اماجد محققین بوده. از آن جناب است:

یَعْرِفُنا مَنْکانَ مِنْجِنْسِنا

وَسائِرُ النّاسِ لَنَا مُنْکَروُن

عربیه

٭٭٭

بخش 5

تو به علم ازل مرا دیدی

دیدی آنگه به عیب بخریدی

تو به علم آن و من به عیب همان

رد مکن آنچه خود پسندیدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره یکی از بزرگترین شخصیت‌های علمی و عرفانی گذشته است. او به عنوان یکی از مشایخ قدیم و محققان برجسته شناخته می‌شود. در چند بیت شعر نیز به این مسأله اشاره شده که شخصی او را به علم و دانش می‌شناسد، در حالی که دیگران او را نمی‌شناسند. در ادامه، شاعر به این نکته می‌پردازد که خداوند او را با علم ازلی شناخته و عیوب او را پذیرفته است، و از خدا می‌خواهد که آنچه را که خود پسندیده، رد نکند.