بخش ۳۴ - باباشاه عراقی رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بخش 1
معاصر شاه عباس ماضی صفوی و از خوشنویسان بوده. در اصفهان به انزوا می‌گذرانیده. جز با اهل حال با کسی تکلم نمی‌فرموده، مگر به حسب ضرورت و از روی کدورت. غرض، مردی موحد وسالکی مجرد، طالب کمالات و صاحب حالات بود. تقی اوحدی نوشته است که حالی تخلص می‌نمود. این بیت و رباعی از اوست:
چه دیده‌اند گدایان عشق از درِ دوست
که هر دو عالمشان در نظر نمی‌آید
رباعی
بخش 5
واحد چو به کثرت آورد روی ظهور
گردد به حجابات مراتب مستور
تکرار وجود ماست این مرتبه‌ها
ماییم به تکرار خود از خود شده دور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره شاعری به نام "معاصر شاه عباس" است که در دوران صفوی زندگی می‌کرد و به خوشنویسی مشغول بود. او بیشتر اوقات خود را به تنهایی در اصفهان می‌گذرانید و جز با اهل حال، با کسی صحبت نمی‌کرد. این شاعر فردی موحد و سالک بود که به دنبال کمالات معنوی بود. تخلص او "حالی" بود و او اشعار زیبا و عمیق‌تری نیز سروده است. یکی از اشعار او به توصیف دیدگاه‌های عاشقانه و معرفتی می‌پردازد. در این اشعار، او به ارتباط میان وجود و کثرت اشاره می‌کند و از دوری انسان‌ها از حقیقت خود سخن می‌گوید.