نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۲ - حقّی خوانساری علیه الرحمه رضاقلی خان هدایت

رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بخش 1

از شیخ زادگان آن ولایت و آن از قرای اصفهان و آن جناب خود نیز مقام شیخی داشته. عارفی مجرد و عاشقی موحد بود. در سنهٔ ۱۰۳۷ رحلت نموده. این رباعی از او است:

در مذهب دل گفت و شنید دگر است

شبلی و جنید و بایزید دگر است

کاری نگشاید ز نماز من و تو

درگاه قبول را کلید دگر است

٭٭٭

٭٭٭

بخش 8

دامان وصال دوست در چنگم بین

یک رو شده و یک دل و یک رنگم بین

در هر دو جهان نگنجد و در دل من

گنجیده فراخی دلِ تنگم بین

بخش 9

در مذهب اهل درد آن کس مرد است

کز خلق مجرد ز علایق فرد است

خورشید که هست عالم آرا حقی

روشن دل از آن است که تنها گرد است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی از شیخ‌زادگان و عارفان صوفی‌مسلک منطقه اصفهان بوده که در سال ۱۰۳۷ هجری رحلت کرده است. او به محبت و توحید معروف بوده و در اشعارش به عمق معانی عرفانی و مذهبی اشاره کرده است. در رباعی‌های وی آمده است که انجام عبادات ظاهری بدون درک باطنی و معنوی در دین کافی نیست و حقیقت دین و معرفت الهی چیزی فراتر از اعمال ظاهری است. همچنین، او عشق و وصال با دوست را به‌عنوان هدف نهایی زندگی معرفی کرده و بر اهمیت خلوص و دوری از وابستگی‌های دنیوی تاکید کرده است.