نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۸ - خاطری کاشانی علیه الرحمه رضاقلی خان هدایت

رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

فقیری آگاه و طالب صحبت اهل اللّه بوده و در اقالیم مختلفه سیاحت می‌نموده. آخرالامر در هندوستان درگذشت. این رباعی از او نوشته شد:

ماییم که نوحه مایهٔ شادی ماست

در عشق اسیر بودن آزادی ماست

هر غمزه که خون ما خورد مرهم دل

هر عشوه که راه ما زند هادی ماست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

فقیری که آگاه و مشتاق صحبت با اهل الله بود، در نقاط مختلف سفر کرد و در نهایت در هندوستان درگذشت. این رباعی از او به یادگار مانده است که بیانگر این است که افسردگی و غم برای او شادی‌آور است و عشق او را آزاد کرده است. همچنین، او بیان می‌کند که هر نگاهی که دردش را ایجاد کند، در واقع تسکین‌دهنده دل اوست و هر عشوه‌ای که او را راهنمایی کند، به نوعی هدایتش می‌کند.