بخش ۶۰ - ذوقی اردستانی رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
بخش 1
از قصبهٔ مذکور و به علی شاه مشهور بوده. در اصفهان گیوه دوزی مینموده. تحصیلی نکرده اما ذوقی داشته. مردی درویش مشرب و از اهل طلب است. با حکیم شفایی معاصر بوده. از اشعار اوست:
نه شکوفهای نه برگی نه ثمر نه سایه دارم
همه حیرتم که دهقان به چه کار کشت ما را
٭٭٭
٭٭٭
٭٭٭
٭٭٭
رباعی
بخش 10
آیینهٔ مهر، روشن از یاد علی است
اوراد ملک بر آسمان ناد علی است
گر سلطنت دو کون خواهی ذوقی
در بندگی علی و اولاد علی است
بخش 11
روزگارم ز چه رو منصب نادانی داد
گر نمیخواست که من مرشد کامل باشم
غمزه در تیر زدن بود که مژگان دریافت
قسمت این بود که مقتول دو قاتل باشم
بخش 12
از خود برون نرفتم و آوردمش به دست
ممنون همتم که مرادر به در نکرد
بخش 13
از جنون عشق زنجیری که در پای منست
چشمها بگشوده وحیران سودای منست
بخش 14
چگونه کعبه نپوشد لباس ماتمیان
که خانهای چو دلش در مقابل افتاده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی به نام علی شاه در قصبهای میزیسته که در اصفهان گیوهدوزی میکرده و تحصیلات رسمی نداشته، اما ذوق و هنر داشته است. او مردی درویش و از اهل طلب بوده و با حکیم شفایی همعصر بوده است. اشعار او بیانگر حال و هوای عشق و فلسفه زندگیاش است. در اشعارش به مضامینی چون نداشتن ثمر و سایه، عاشقی و دلباختگی، و اهمیت بندگی علی و اهل بیت اشاره کرده است. بهطور کلی، او شاعر و شخصیتی عارف و درویش مسلک بوده که به مسایل معنوی و عشق میاندیشیده است.