بخش ۷۵ - فکری خراسانی رضاقلی خان هدایت

اسمش سید محمد، ملقب به جامه باف. اصلش از تربت حیدریه. چون اغلب اشعارش رباعی است به میر رباعی مشهور شده. به هندوستان رفته فوت گردید و کان ذلک فی سنهٔ ۹۷۳. غرض، از فضلای عهد خود بوده و حکیمانه حرکت می‌نموده. این چند رباعی از اوست:

فانی شو و اقلیم بقا آر به دست

در دوست کسی رسید کز خویش برست

مِنْرباعیاته عَلَیهِ الرَّحمة

از هستی خویش بود سرگشته حباب آن لحظه که نیست شد به دریا پیوست

بر صفحهٔ هستی چو قلم می‌گذریم

حرف غم خود کرده رقم می‌گذریم

زین بحرپرآشوب که بی پایان است

پیوسته چو موج از پی هم می‌گذریم

کردیم به بزم دیده چون شمع مقام

بردیم به سر عمر در اندیشهٔ خام

چون شمع تمام گشت می‌میرد و ما

افسوس که مردیم و نگشتیم تمام