بخش ۹ - احیای همدانی رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اسم شریفش میرزا محمد هاشم. حکیمی است عظیم الشأن و فاضلی است همه دان. مدت ده سال به تحصیل علوم مشغول و در فنون حکمیات قادر و به حکمت ریاضی و طبیعی به درجهٔ کمال رسید. از اصفهان به مشهد مقدس رضوی رفته، با فضلا معاشرت کرده. پس از تکمیل علوم معقول و منقول به موطن خود مراجعت و حسب الاستحقاق تدریس مدرسهٔ همدان با وی بود. بالاخره در اوان اختلال صفویه با جمعی از متعلقین به شهادت رسید. از اوست:
در کور دلی اگرچه بی انبازم
جمله چشمم به راه لطفش بازم
بر من به حقارت منگر گر مورم
من ساختهٔ صنع سلیمان سازم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
میرزا محمد هاشم حکیمی، فردی فاضل و دانشمند است که ده سال به تحصیل علوم پرداخته و در زمینههای حکمی، ریاضی و طبیعی به مهارتهای بالایی دست یافته است. او ابتدا از اصفهان به مشهد مقدس رفته و با فضلا ارتباط برقرار نموده و پس از اتمام تحصیلات خود به موطنش برگشته و تدریس در مدرسه همدان را انجام میدهد. در نهایت، او در زمان اختلال صفویه به همراه چند نفر دیگر به شهادت میرسد. شعر پایانی نشاندهنده نومیدی و امید به لطف خداوند است.