نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۹۱ - محمّد نسوی عَلَیهِ الرّحمة رضاقلی خان هدایت

رضاقلی خان هدایت / روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از اماجد فضلا و از اکابر علمای عالی مقداربود. عمادالدین زنگی دیوان انشاء و سر رشتهٔ خود را به وی تفویض فرمود. آخر به ترک خدمت دیوان و قربت سلطان مذکور گفته و طریقهٔ فقرو فنا پذیرفته. در زاویهٔ عزلت منزوی وناهج اخروی شد. خوارزمشاه و ملک مازندران به وی اظهار اخلاص می‌نمودند. تیمّناً این رباعی از او نوشته شد:

رو در صف دوستان ما باش مترس

خاک ره آستان ما باش مترس

گر جمله جهان قصد به جان تو کنند

دل فارغ دار از آنِ ما باش مترس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

عمادالدین زنگی یکی از علمای بزرگ و برجسته بود که پس از دریافت مسئولیت دیوان انشاء، به ترک خدمت و زندگی در زاهدانه و عزلت روی آورد. او در این دوران مورد توجه و اخلاص خوارزمشاه و ملک مازندران قرار گرفت. یکی از رباعی‌های زیبای او به این مضمون است که به دوستانش توصیه می‌کند از خطرات نترسند و با خیالی آسوده در کنار او باشند.