بخش ۹۳ - محبّ سرهندی رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
اسمش محب علی. اصلش از برلاس. مولدش تته. موطنش سند. معاصر اکبرشاه و جهانگیر شاه و از محققان آگاه. مشربش عارفانه و اشعارش موحدانه است:
چون آینه‌ام هست همه چیز ولیکن
از هرچه بپرسی همه را هیچ جوابست
عشق را خانه‌ایست بر سرِ دار
نه درش بسته نه کسی را بار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
محب علی یک شاعر و محقق از منطقه برلاس است که در زمان‌های اکبرشاه و جهانگیرشاه زندگی می‌کرد. او دارای تفکری عرفانی و اشعاری موحدانه است. در اشعارش بیان می‌کند که عشق و وجود انسان به گونه‌ای است که همه چیز در او منعکس می‌شود، اما در عین حال او به حقیقت مطلق در پاسخ به هر سوالی اشاره می‌کند که «جواب» در آن نیست. عشق برای او فضایی بی‌مرز و آزاد است.