شمارهٔ ۱۱۰ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای
و آن کجا بگوارید ناگوار شده‌ست
و آن کجا نگزایست گشت زود گزای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، برف سپید بر کوه‌های سیاه نشسته و به زیبایی درختان سرو در باغ می‌افزاید. همچنین به تغییرات نامطلوبی که در یک مکان خاص رخ داده اشاره شده و بیان می‌شود که این تغییرات به‌سرعت اتفاق افتاده‌اند.