شمارهٔ ۱۱۴ رودکی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، جعد (موی فر) به شکلی زیبا و روان مانند آب در وزش باد توصیف شده است. شاعر احساس می‌کند که این موها به طور ظریف و نازک مانند شانه مو به هم پیوسته‌اند و گویی در حال جفت شدن یا جدایی از یکدیگر هستند. این توصیف نشان‌دهنده لطافت و زیبایی خیال‌انگیز موی شخص است.