نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۰ - کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی رودکی

رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

تا خوی ابر گل رخ تو کرده شبنمی

شبنم شده‌ست سوخته چون اشک ماتمی

... این مصرع ساقط شده ...

کاندر جهان به کس مگرو جز به فاطمی

کی مار ترسگین شود و گربه مهربان؟

گر موش ماژ و موژ کند گاه در همی

صدر جهان! جهان همه تاریک‌شب شده‌ست

از بهر ما سپیدهٔ صادق همی دمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی چهره محبوبش اشاره می‌کند که مانند شبنم لطیف و گرانبها است. او همچنین به سوختگی و درد ناشی از این عشق می‌پردازد و اشاره می‌کند که در جهان تنها ویژگی‌هایی چون صفات فاطمی را می‌توان یافت. در ادامه، با مقایسه موش و گربه، به تضادهایی در جهان اشاره می‌کند و در آخر به تاریکی جهان و امید به سپیده‌دم می‌پردازد که نویدبخش روشنی و زندگی دوباره است.