شمارهٔ ۱۲۹ رودکی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیان می‌کنند که در دنیای عقل و فهم، چمن و خزانی وجود دارد، اما در دنیای عشق، بهار و زیبایی خاصی وجود دارد. در واقع، عشق به عنوان یک پیامبر توصیف شده و زیبایی و حسن به عنوان خالق آن، در اینجا به معشوق نسبت داده می‌شود. به عبارت دیگر، معشوق با زیبایی خود عشق را زنده نگه می‌دارد.