شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی رودکی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عطر و یاد دوستی سخن می‌گوید که با بوی جوی مولیان تداعی می‌شود. او به زیبایی و شادی بخارا اشاره می‌کند و آن شهر را به عنوان محلی پر از شادی و سرور توصیف می‌کند. همچنین، می‌گوید که دوستی باعث نشاط و زیبایی آب جیحون است و میرزایی (حاکم) را به عنوان شخصی خوشحال و دل‌انگیز معرفی می‌کند. در نهایت، شاعر بر اهمیت مدح و ستایش تأکید دارد و اگر بر مایحتاج و گنج‌ها آسیب وارد شود، باز هم مخاطب را دعوت به شادی و یادآوری دوستی می‌کند.