شمارهٔ ۱۷ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
این جهان پاک، خواب‌ْکردار است
آن شناسد که دلْش بیدار است
نیکی او به جایگاه بد است
شادی او به جای تیمار است
چه نشینی بدین جهان هموار؟
که همه کار او نه هموار است
کُنِش او نه خوب و چهرش خوب
زشت کردار و خوب دیدار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف جهانی می‌پردازد که پر از خواب و خواب‌زدگی است. تنها کسی این جهان را به درستی می‌شناسد که دلش بیدار و هوشیار است. نیکی و شادی در این دنیای پر از دروغ و سختی در مکان‌های نادرستی قرار دارد. شاعر به ما می‌گوید که نشستن و سکون در این جهان آسان نیست چرا که همه چیز در آن طبیعتی دشوار دارد. کنش‌ها و رفتارها به درستی خوب نیست، اما ظاهری زیبا دارند.