نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ رودکی

رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای روی تو چو روز دلیل موحدان

وی موی تو چنان چو شب ملحد از لحد

ای من مقدم از همه عشاق، چون تویی

مر حسن را مقدم، چون از کلام قد

مکی به کعبه فخر کند، مصریان به نیل

ترسا به اسقف و علوی به افتخار جد

فخر رهی بدان دو سیه چشمکان توست

کآمد پدید زیر نقاب از بر دو خد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به ستایش و تمجید از زیبایی و ویژگی‌های خاص یک معشوق می‌پردازد. شاعر معشوق را به روز و شب تعبیر می‌کند و او را از دیگر عاشقان برتر می‌داند. در این شعر، به افتخار و مقام‌هایی که معشوق دارد، اشاره می‌شود و زیبایی او مانند کعبه برای مکی و نیل برای مصریان توصیف می‌شود. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی معشوق، افتخار و مقامش را بر دیگران برتری می‌دهد.