نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ رودکی

رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از دوست به هر چیز چرا بایَدَت آزَرد؟

کین عیش چنین باشد گه شادی و گه درد

گر خوار کند مهتر، خواری نکند عیب

چون بازنوازد، شود آن داغ جفا سرد

صد نیک به یک بد نتوان کرد فراموش

گر خار براَندیشی خرما نتوان خَورد

او خشم همی گیرد، تو عذر همی خواه

هر روز به نو یار دگر می‌نتوان کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت دوستی و روابط انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که نبایستی به خاطر یک مشکل یا آزار از دوستان خود دوری کنیم، چون دوست در شادی و اندوه در کنارش هست. اگر کسی به ما بی‌احترامی کند، نباید آن را فراموش کنیم و رابطه را خراب کنیم. همچنین، بیان می‌شود که نمی‌توانیم با وجود یک بدی، صد خوبی را فراموش کنیم. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره دارد که تغییر مکرر دوستان و همراهان ممکن نیست و هر روز نمی‌توانیم یار جدیدی پیدا کنیم.