نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ رودکی

رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چون بچهٔ کبوتر منقار سخت کرد

هموار کرد پرّ و بیَوْکند مویِ زرد

کابوک را نخواهد و شاخ آرزو کند

وز شاخ سوی بام شود باز گِردگرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بچه کبوتر در پی سخت شدن منقار و آماده شدن پرهایش، در آرزوی رها کردن آشانه و پرواز است. (در واقع این شعر، اشاره دارد به روند بزرگ شدن و در پی آرزها رفتن.)