نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲ - در مذمت اسب خود رودکی

رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

بود اَعْوَر و کوسج و لنگ و پس من

نشته برو چون کلاغی بر اعور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی اشاره دارد به وجود نقص‌هایی در خودش، مانند کوری و لنگی، و به نوعی احساس ناتوانی می‌کند. در عین حال، او به اضدادش مانند کلاغی که بر دوش دیگری نشسته است، توجه دارد که شاید نشان‌دهنده سرزنش یا تمسخر باشد. این ابیات بیانگر احساس ضعف و ناتوانی فرد است.