شمارهٔ ۵۹ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای خواجه، این همه که تو بر می‌دهی شمار
بادام تر و سه‌یکی و بهمان و باستار
مار است این جهان و جهانجوی مارگیر
از مارگیر مار برآرد همی دمار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نقش و تعادل در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که آنچه تو به دست می‌آوری، مانند بادام و میوه‌های دیگر، ممکن است فریبنده باشد. جهان مانند ماری است که انسان‌ها در تلاش برای شکار آن‌اند، اما در این میان ممکن است خودشان دچار آسیب شوند. در واقع، زندگی پر از چالش‌ها و خطرات است و باید با احتیاط در آن پیش رفت.