شمارهٔ ۸۳ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر امیر جهاندار داد من ندهد
چهار ساله نوید مرا که هست خرام
همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلح
همه نیوشهٔ نادان به جنگ و کار نغام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از ناامیدی و مضطرب بودن خود صحبت می‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر امیر جهاندار به او توجه نکند و داد او را ندهد، امیدش به آینده زائل می‌شود. همچنین، او به تفاوت در رفتار مردم اشاره می‌کند؛ عده‌ای به صلح و نیکویی گوش می‌دهند، در حالی که دیگران به جنگ و درگیری علاقه دارند.