شمارهٔ ۸۷ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)
بد ناخوریم باده، که مستانیم
وز دست نیکوان می بستانیم
دیوانگان بیهشمان خوانند
دیوانگان نه‌ایم، که مستانیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شعر نشان‌دهنده حالتی از سرخوشی و شور زندگی است. شاعر به شوق نوشیدن باده و لذت بردن از آن اشاره می‌کند و می‌گوید که ما دیوانه نیستیم، بلکه در واقع مستان و شادابیم. به عبارتی، او می‌خواهد بگوید که حالت شیدایی و سرخوشی ناشی از خوشی و زیبایی‌های زندگی است.