شمارهٔ ۸۸ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هست بر خواجه پیخته رفتن
راست چون بر درخت پیچد سن
این عجب‌تر که می‌نداند او
شِعر از شَعر و خنب را از خن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به رابطه میان انسان و هستی اشاره دارند. شاعر به این موضوع می‌پردازد که چگونه انسان‌ها مانند پیچیدن سنجاقک به درخت، به زندگی و محیط خود وابسته‌اند. در انتها، شاعر با تعجب بیان می‌کند که انسان‌ها از تفاوت شعر و خنب (بی‌معنایی) آگاه نیستند و گویی در دنیای خود گم شده‌اند.