بخش ۱۳ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
تا جهان بود از سر آدم فراز
کس نبود از راز دانش بی‌نیاز
مردمانِ بخرد اندر هر زمان
راز دانش را به‌هر گونه زبان
گِرد کردند و گرامی داشتند
تا به سنگ اندر همی بنگاشتند
دانش اندر دل چراغ روشن است
وز همه بد، بر تن تو، جوشن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار در وصف ارزش دانایی، دانش و علم است. شاعر، دانش را چراغی که دل آدمی را روشن می‌کند و جوشنی که او را از خطرها محافظت می‌کند، دانسته‌است. بنابراین انسانهای باخرد در پی کسب دانش‌های جدید و آموختن آن به‌دیگران و آیندگان هستند.