پاره ۲۲ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بودنی بود، می بیار اکنون
رطل پرکن ، مگوی بیش سخون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این دو بیت از شاعری ایرانی به بیان حالتی از وجود و زندگی می‌پردازد. شاعر از خواننده می‌خواهد که به حقیقت وجود بپردازد و از طولانی کردن سخن بیهوده پرهیز کند. به‌طور کلی، تأکید بر زندگی حال و واقعیات موجود است و اشاره به اهمیت عمیق‌تر بودن از الفاظ و گفت‌وگوهای بی‌معنا دارد.