پاره ۲۲ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاک
زبان گشته از تشنگی چاک چاک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به توصیف حالتی از انسان می‌پردازد که بدن او از شدت تشنگی و خشکی دچار درد و ناراحتی شده است. زبانش نیز به خاطر کمبود آب آسیب دیده و زخم شده است.