شمارهٔ ۱۰۱ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)
داری مرا بدان که فراز آیم
زیر دو زلفکانت به نخچیزم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیان‌گر احساسی عاشقانه است که شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او به اهمیت و تاثیر زلف‌های معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چقدر تحت تأثیر عشق و زیبایی او قرار دارد.