شمارهٔ ۱۲۱ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
هر آن که خاتم مدح تو کرد در انگشت
سر از دریچهٔ رنگین برون کند زرین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت بیانگر این است که هر کسی که در مدح و ستایش تو سخن بگوید، مانند این است که انگشتی با خاتم طلا دارد و از دریچه‌ای رنگین و زیبا به دنیا نگاه می‌کند. به عبارتی، ستایش از زیبایی و ارزش‌های تو باعث می‌شود که گوینده در موقعیت برتر و زینت‌یافته‌ای قرار گیرد.