نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به سرو ماند، گر سرو لاله دار بود

به مورد ماند، گر مورد روید از نسرین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به رابطه میان زیبایی و ویژگی‌های ذاتی یک موجود اشاره دارد. در آن گفته می‌شود که اگر سرو (درخت بلند و زیبایی) دارای گل‌های لاله باشد، زیبایی‌اش دوچندان می‌شود و همچنین می‌گوید که اگر گیاه مورد (مورد گلدار) از نسرین (گیاهی دیگر) رشد کند، از نظر ارزش و زیبایی می‌تواند نظرها را جلب کند. به طور کلی، این شعر بر اهمیت ویژگی‌ها و نسبت آنها با زیبایی تاکید دارد.